Imodium Instant, 12 tabletek

Imodium Instant 2 mg – tabletka rozpuszczalna w ustach na biegunkę

Nagła biegunka potrafi wywrócić dzień do góry nogami – zwłaszcza w podróży, w pracy czy wtedy, gdy nie masz pod ręką wody. Imodium Instant 2 mg to lek przeciwbiegunkowy z loperamidem, dostępny w formie tabletki ulegającej rozpadowi w jamie ustnej. Wystarczy położyć ją na języku, poczekać aż się rozpuści i połknąć ze śliną – bez popijania.
Lek działa objawowo: spowalnia pracę jelit, wydłuża czas przechodzenia treści pokarmowej i pomaga zmniejszyć nagłe parcie. To praktyczne rozwiązanie, gdy zależy Ci na szybkim opanowaniu luźnych stolców, przy jednoczesnym pamiętaniu o najważniejszym: w czasie biegunki kluczowe jest nawadnianie i uzupełnianie elektrolitów.

Właściwości i korzyści

• Loperamid 2 mg w 1 tabletce – sprawdzona substancja przeciwbiegunkowa.

• Tabletka rozpadająca się w ustach – wygodna forma, gdy nie możesz popić leku.

• Zmniejsza perystaltykę jelit i pomaga ograniczyć częstotliwość wypróżnień.

• Zwiększa napięcie zwieracza odbytu – może redukować nagłe parcie na stolec.

• Możliwość stosowania u dorosłych i dzieci powyżej 6 lat (zgodnie z dawkowaniem).

Przeciwwskazania

Nie stosuj leku Imodium Instant:

• jeśli masz uczulenie na loperamid lub którykolwiek składnik leku,

• u dzieci poniżej 6. roku życia,

• jako leczenia zasadniczego w sytuacjach, gdy biegunka może być objawem poważnej infekcji lub stanu zapalnego, m.in.:

  • ostra czerwonka (krew w kale i wysoka gorączka),

  • ostry rzut wrzodziejącego zapalenia jelita grubego,

  • bakteryjne zapalenie jelit wywołane m.in. Salmonella, Shigella, Campylobacter,

  • rzekomobłoniaste zapalenie jelit po antybiotykach o szerokim zakresie działania,

• gdy należy unikać zwalniania perystaltyki (ryzyko ciężkich powikłań, np. niedrożności).
  Natychmiast przerwij stosowanie w razie zaparcia, wzdęcia brzucha lub objawów niedrożności.

Dawkowanie

Objawowe leczenie ostrej biegunki

• Dorośli: dawka początkowa 2 tabletki (4 mg), następnie 1 tabletka (2 mg) po każdym kolejnym luźnym stolcu.

• Dzieci >6 lat: dawka początkowa 1 tabletka (2 mg), następnie 1 tabletka (2 mg) po każdym kolejnym luźnym stolcu.

Objawowe leczenie przewlekłej biegunki

• Dorośli: początkowo 2 tabletki (4 mg) na dobę, potem modyfikacja dawki do uzyskania 1–2 normalnych stolców/dobę (zwykle dawka podtrzymująca 1–6 tabletek (2–12 mg) na dobę).

• Dzieci: początkowo 1 tabletka (2 mg) na dobę, następnie dostosowanie.

Maksymalna dawka dobowa

• Dorośli i dzieci: do 8 tabletek (16 mg) na dobę w ostrej i przewlekłej biegunce (u dzieci dawka zależy od masy ciała: 3 tabletki/20 kg).

Biegunka w zespole jelita drażliwego (IBS) – dorośli od 18 lat

• Początkowo 2 tabletki (4 mg), potem 1 tabletka (2 mg) po każdym luźnym stolcu lub według zaleceń lekarza.

• Maksymalnie 6 tabletek (12 mg) na dobę.

• Przy pojedynczym napadzie nie stosować dłużej niż 48 godzin; w nawracających napadach możliwe do 2 tygodni (zgodnie z ulotką i zaleceniami).

Jeśli brak poprawy w 48 godzin lub czujesz się gorzej – przerwij stosowanie i skontaktuj się z lekarzem.

Sposób użycia

• Połóż tabletkę na języku, poczekaj aż się rozpuści, następnie połknij ze śliną.

• Nie jest potrzebna woda do popicia.

• Podczas biegunki pij więcej niż zwykle – rozważ doustne płyny nawadniające (ORS).

Skład

Substancja czynna: loperamidu chlorowodorek 2 mg w 1 tabletce.
Pozostałe składniki: żelatyna, mannitol, aspartam, kompozycja smakowo-zapachowa miętowa (zawiera m.in. siarczyny, glukozę, alkohol benzylowy, glikol propylenowy (E1520), salicylan benzylu), sodu wodorowęglan.
Ważne informacje dla wybranych osób:

• zawiera 0,75 mg aspartamu (źródło fenyloalaniny) – istotne przy fenyloketonurii,

• śladowe ilości siarczynów – rzadko możliwe ciężkie reakcje nadwrażliwości i skurcz oskrzeli,

• zawiera glukozę (w maltodekstrynie) – istotne przy nietolerancji niektórych cukrów,

• zawiera alkohol benzylowy – może wywołać reakcje alergiczne; przy chorobach wątroby/nerek skonsultuj użycie.

Działania niepożądane

Często zgłaszane: ból głowy, zaparcie, wzdęcia, nudności.
Mogą też wystąpić: zawroty głowy, suchość w ustach, bóle brzucha, wymioty, niestrawność, wysypka.
Rzadko opisywano m.in.: reakcje alergiczne (w tym obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia świadomości/senność, niedrożność jelit, rozszerzenie okrężnicy, zatrzymanie moczu.
Przerwij stosowanie i skontaktuj się z lekarzem, jeśli pojawią się nasilone bóle brzucha, wzdęcie, zaparcie, objawy alergii lub pogorszenie stanu.

Środki ostrożności

• Leczenie jest objawowe – jeśli można ustalić przyczynę biegunki, bywa konieczne leczenie przyczynowe.

• Najważniejsze w biegunce: nawadnianie i elektrolity, szczególnie u dzieci.

• W IBS (zdiagnozowanym przez lekarza) skonsultuj przyjęcie leku, zwłaszcza gdy: masz ≥40 lat i objawy się zmieniły, występuje spadek masy ciała, ciężkie zaparcia, nowe/nietypowe objawy lub brak poprawy w 48 h.

• U pacjentów z AIDS w razie pierwszych objawów wzdęcia brzucha – odstawić lek i pilnie skontaktować się z lekarzem (ryzyko toksycznego rozszerzenia okrężnicy).

• Nie przekraczaj dawek – nadużywanie loperamidu wiąże się z ryzykiem poważnych zaburzeń rytmu serca.

• Zachowaj ostrożność przy prowadzeniu pojazdów: w biegunce i podczas leczenia mogą wystąpić senność, zawroty głowy, zmęczenie.

• Interakcje: poinformuj lekarza/farmaceutę, jeśli stosujesz m.in. rytonawir, chinidynę, doustną desmopresynę, itrakonazol/ketokonazol, gemfibrozyl.

Podmiot odpowiedzialny

McNeil Healthcare (Ireland) Limited
Office 5, 6 & 7, Block 5, High Street, Tallaght, Dublin 24, D24 YK8N, Irlandia